که گر به یاد تو آرم شمار دانی کرد

چه پرسمت ز وفا، گویی: آن نمی دانم

ولی چو بوسه بخواهم کناردانی کرد

ستم که بر دل من کرده ای، عجب دارم

اگر چه طفلی و خود را نهی به نادانی

هنوز چاره چون من هزار دانی کرد

نگار چهره بپوشی ز اوحدی، لیکن