نگار چهره بپوشی ز اوحدی، لیکن

که گر به یاد تو آرم شمار دانی کرد

اگر چه طفلی و خود را نهی به نادانی

هنوز چاره چون من هزار دانی کرد

به خون دیده رخش را نگار دانی کرد