هنوز چاره چون من هزار دانی کرد

ستم که بر دل من کرده ای، عجب دارم

که گر به یاد تو آرم شمار دانی کرد

اگر چه طفلی و خود را نهی به نادانی

نگار چهره بپوشی ز اوحدی، لیکن

به خون دیده رخش را نگار دانی کرد