ستم که بر دل من کرده ای، عجب دارم

اگر به ترک بگویی چه کار دانی کرد؟

چه پرسمت ز وفا، گویی: آن نمی دانم

ولی چو بوسه بخواهم کناردانی کرد

که گر به یاد تو آرم شمار دانی کرد

اگر چه طفلی و خود را نهی به نادانی

هنوز چاره چون من هزار دانی کرد