دلم را فتنه و شور از در و دیوار برخیزد

گلی بیخار میجستم ز باغ وصل او پنهان

به قصد من چه دانستم که چندین خار برخیزد؟

به روی خود چو در بندم در آمد شد مردم

اگر زاری کند جانم به عشق او، مرنجانم

بنه عذری چو می دانی که عاشق وار برخیزد

خود از آیین بدمهران این منزل عجب دارم