جام دلم بر سنگ زد، چون بر دو زلفش چنگ زد

ای ناله، بر خرچنگ شو، کان ماه در خرچنگ شد

از بس که کردم سرزنش دل را به یاد آوردنش

بیچاره از سرکوب پر حیران و گیج و دنگ شد

چشمم به خونش رنگ زد، چون روی من بی رنگ شد

دارم خیال او به شب، زان باده رنگین لب

جانم چو زنگی در طرب، زان باده چون زنگ شد