ز شرم عارضش از پای تا به سر بچکد

به بوی آنکه گلی چون رخش به دست آرد

چه خون که از دل گرم گلاب گر بچکد؟

برابر رخش ار شمع را برافروزد

قباش بر تن نازک چو بید می لرزد

ز بیم لعل لب آن پری گهر بچکد

حدیث خوبی این دلبران آتش روی