روی سبز ارنگت اندر حلقه زلف سیاه

هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسر

از تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر

سرخ رویان را ببرد از چهره ها رنگ، ای پسر

زخم تیر غمزه آهن شکافت را هدف

سینه ای می باید از فولاد، یا سنگ، ای پسر