زخم تیر غمزه آهن شکافت را هدف

از تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر

روی سبز ارنگت اندر حلقه زلف سیاه

سرخ رویان را ببرد از چهره ها رنگ، ای پسر

سینه ای می باید از فولاد، یا سنگ، ای پسر

گر چه می دانم که: حوران بهشتی چابکند

هم نپندارم که باشند این چنین شنگ، ای پسر