سینه ای می باید از فولاد، یا سنگ، ای پسر

روی سبز ارنگت اندر حلقه زلف سیاه

سرخ رویان را ببرد از چهره ها رنگ، ای پسر

زخم تیر غمزه آهن شکافت را هدف

گر چه می دانم که: حوران بهشتی چابکند

هم نپندارم که باشند این چنین شنگ، ای پسر

هم به چنگت کردمی سازی، گرم بودی ولی