سرخ رویان را ببرد از چهره ها رنگ، ای پسر

هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسر

از تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر

روی سبز ارنگت اندر حلقه زلف سیاه

زخم تیر غمزه آهن شکافت را هدف

سینه ای می باید از فولاد، یا سنگ، ای پسر

گر چه می دانم که: حوران بهشتی چابکند