کانچه بیدوست گذارند نه ماهست و نه سال

پیش ازین دیده به امید وصالی میخفت

باز چندیست که در خواب نرفتم ز خیال

بی رخ دوست نگوییم که: ماهی سالیست

حالتی هست دلم را که نمی یارم گفت

به ازین کشف نشاید که کنم صورت حال

صبر فرمودی و فرمان تو مقدورم نیست