باز چندیست که در خواب نرفتم ز خیال

شوق بوسیدن دستش اگرم پیش برد

به غلط پای بیرون می نهم از صف نعال

پیش ازین دیده به امید وصالی میخفت

بی رخ دوست نگوییم که: ماهی سالیست

کانچه بیدوست گذارند نه ماهست و نه سال

حالتی هست دلم را که نمی یارم گفت