بی رخ دوست نگوییم که: ماهی سالیست

به غلط پای بیرون می نهم از صف نعال

پیش ازین دیده به امید وصالی میخفت

باز چندیست که در خواب نرفتم ز خیال

کانچه بیدوست گذارند نه ماهست و نه سال

حالتی هست دلم را که نمی یارم گفت

به ازین کشف نشاید که کنم صورت حال