گرد پای حوض می کشت این دل مجروح زارم

دست من چون شانه در زلفش نخواهد رفت، لیکن

گر چو سنگ از پای او سرباز گیرم سنگسارم

خون من می ریخت همچون آب حوض آن ماه و دیگر

بر تن چون گل همی پوشیده مشکین زلف، یعنی

خرمنی گل در میان توده مشک تتارم

ناخنش در خون خود می دیدم و در ناخن خود