دل بسته ایم، در سر زلف تو گر چه خلق

فرقی نمی کنند، که باریک رشته ایم

بگذاشتیم قصه، تمنای ما ز تو

کمتر ز بوسه ای نبود، گر فرشته ایم

پنداشتند کز سر آن در گذشته ایم

وقتی ز اوحدی اثری بود پیش ما

اکنون ز اوحدی اثری هم نهشته ایم