از گل روی تو چون یاد کنم در چمن

ولوله اهل عشق، دبدبه حارسان

در دل بی دانشان مهر تو دانی که چیست؟

مصحف و دست یهود، گوهر و پای خسان

نعره زنم رعدوش، گریه کنم ابرسان

این نفس گرم را ز آتش عشقی شناس

تا نبود در ضمیر چون گذرد بر لسان؟