چندان که دارم دسترس باشم به جست و جوی او

ای عید، بنمودی به من دی صورت ابروی او

امروز قربان می شوم، گر می نمایی روی او

عید من آن رخسار بس، تا درتنم باشد نفس

بر عید گاه ار بگذرد، چوگان به دست، از لاله رخ

جز تن نشاید خاک ره جز سر نزیبد گوی او

صد بار بر زانو نهم سر بی رخش هر ساعتی