تا از کنارم آن گهر شب چراغ رفت

عاشق نشد هنوز، تو باور مدار ازو

گر دوست بر دل تو زند زخم بی شمار

آن زخم را بزرگ فتوحی شمار ازو

از خون دیده پر گهرم شد کنار ازو

او را به خون دیده بپرورده ایم، لیک

شاخی بلند بود، نچیدیم بار ازو