باد را بر سر کوی تو گذر دشوارست

تا ندانم که تو بیدادگر انداخته ای

گفته بودی که: دلت را به وفا شاد کنم

چون نکردی به چه آوازه در انداخته ای؟

زان همه دل که تو بر یک دگر انداخته ای

آن سواری تو، که در غارت دل صد نوبت

رخت جان برده و بارم ز خر انداخته ای