تا چند سوزیم این چنین در انتظار بوسه ای؟

روزی که خواهند از لبت عشاق عالم کامها

هر کس تمنایی کند، ما اختیار بوسه ای

آمد به لب جان از غمت، جانا، نمیگویی که: ما

روزی برای اوحدی یک بوسه بفرست از لبت

وز لعل شکربار خود کم گیر بار بوسه ای