از راه سینه کی بدر افتد زبانه ای؟

این کوشش و کشش همه بی کار چون بود؟

عاقل چگونه دل بنهد بر فسانه ای؟

تا عشق آتشی نزند در درون دل

محتاج پیک و نامه نباشد مرید را

کانجا کفایتست سر تازیانه ای

خیز، ای رفیق خفته، که صوت نشیدخوان