خیز، ای رفیق خفته، که صوت نشیدخوان

از راه سینه کی بدر افتد زبانه ای؟

محتاج پیک و نامه نباشد مرید را

کانجا کفایتست سر تازیانه ای

آتش فگند در شتران از ترانه ای

ثابت نباشد آن قدم اندر طریق عشق

کو می کند ز خار مغیلان کرانه ای