خود نمیدانم چه بیخست این که در دل کاشتی

بوی خون می آید از چاه زنخدانت، بلی

بوی خون آید که چندین دل درو انباشتی

هر زمانم شاخ اندوهی ز دل سر بر زند

ریش گردانی دلم را وانگهی گویی: منال

درد دل با ناله باشد، پس چه می پنداشتی؟

گر پس از جنگ آشتی جویی، نگیری در کنار