اگر به تیغ ترا می توان برید از دوست

به شرط آنکه در آن زلف دلستان بندی

هر آن نظر که به دیدار دوست کردی باز

ضرورتست که از دیگران فرو بندی

حدیث عشق رها کن، که سست پیوندی

و گر چو شمع نمی گردی از غمش، بنشین

که پیش اهل حقیقت به خویش می خندی