حدیث عشق رها کن، که سست پیوندی

هر آن نظر که به دیدار دوست کردی باز

ضرورتست که از دیگران فرو بندی

اگر به تیغ ترا می توان برید از دوست

و گر چو شمع نمی گردی از غمش، بنشین

که پیش اهل حقیقت به خویش می خندی

هزار نامه به خون جگر سیه کردم