گر به کف من اوفتی،کی بهلم که دم زنی؟

از «نعم» و «بلی» بود با همه کس حدیث تو

با من خسته دل چرا این همه «لا» و «لم» زنی؟

ای که نمی زنم دمی جز به خیال لعل تو

شاد کجا شود ز تو این دل ناتوان من؟

چون تو به روز هجر خود این همه تیر غم زنی

بی تو دمی نمی شود خالی و فارغ، ای صنم