گشت حیران و در آن آخر بی کاه بماند

جبرییل ارچه در آن شب ز رفیقان تو بود

حاصل آنست که در نیمه آن راه بماند

چون براق تو بدید آتش برق عظمت

داشت هر رقعه وجود تو ز کثرت رختی

رخت آن رقعه چو پرداخته شد شاه بماند

آتشی در شجر اخضر هستی افتاد