مصرع دوم · شماره 2رها کن دست، گفتش با دل تنگ:شاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1کسی فرهاد را گفتا: کزین سنگ#2رها کن دست، گفتش با دل تنگ:انتخابشده3ز سنگ بیستون سر چون توان تافت؟#4که شیرین را درین تلخی توان یافت#5نظر می کن بنقش دوستان ژرف#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «حکایت» است.سطر پیشینکسی فرهاد را گفتا: کزین سنگ→سطر بعدیز سنگ بیستون سر چون توان تافت؟←