گر چه ما بیتو زهر می نوشیم

نکنم یک نفس فراموشت

کاش کامشب بدیدمی در خواب

مست از آنسان که دیده ام دوشت

باد هرمی که می خوری نوشت

تو از آن برتری بزیبائی

که رسد دست ما در آغوشت