که رسد دست ما در آغوشت

گر چه ما بیتو زهر می نوشیم

باد هرمی که می خوری نوشت

تو از آن برتری بزیبائی

چهره خویش را در آینه بین

تا ببینیم مست و مدهوشت

باده امشب چنان مخور خواجو