بازش بسوی روضه رضوان که رساند

از مور پیامی به سلیمان که گذارد

وز مرغ سلامی به گلستان که رساند

آدم که بشد کوثرش از دیده پر آب

شد عمر درین ظلمت دلگیر بپایان

ما را به لب چشمه حیوان که رساند

گر فیض نه از دیده رسد سوختگانرا