گر فیض نه از دیده رسد سوختگانرا

بازش بسوی روضه رضوان که رساند

شد عمر درین ظلمت دلگیر بپایان

ما را به لب چشمه حیوان که رساند

هر دم بره بادیه باران که رساند

درویش که همچون سگش از پیش برانند

او را به سراپرده سلطان که رساند