باد پندار ار صبا انکار بلبل می کند

نرگسش گوید که فرض عین باشد قتل تو

جان برشوه می دهم گر این تفضل می کند

ای گل ار برگ نوای بلبل مستت بود

گر ندارد با دل سرگشته خواجو نزاع

هندوی زلفش چرا بر وی تطاول می کند