چشم دریا دل من شور برآورد که سال

چون خیال تو درآید بعیادت ز درم

خویش را باز ندانم من مسکین ز خیال

گفتم از دیده شوم غرقه خون روزی چند

چه کند گر نکند شرح جمالت خواجو

که بوصف تو رساندست سخن را بکمال