با روی تو فارغ ز گلستان بهشتیم

تا سر بود از دامن او دست نداریم

گر بی بصران شیفته نقش و نگارند

ما فتنه نوک قلم نقش نگاریم

با بوی تو مستغنی از انفاس بهاریم

چون نرگس مخمور تو مستان خرابیم

چون مردمک چشم تو در عین خماریم