من ار چه دورم از درگهت دلم هر دم

که بر درت ز سگان صدهزار می گذرد

مکش کمان جفا بر دلم، که تیر غمت

خود از نشانه جان بی شمار می گذرد

بر آستان درت چندبار می گذرد

ز دل که می گذرد بر درت بپرس آخر:

که آن شکسته برین در چه کار می گذرد