چه حاجت است صراحی و جام؟ باده بیار

کرشمه های خوش تو شراب ناب من است

درآ به مجلس و پیش از طعام باده بیار

به غمزه ای چو مرا مست می توانی کرد

به مستی از لب تو وام کرده ام بوسی

گر آمدی به تقاضای وام، باده بیار

مگر که مرغ طرب درفتد به دام مرا