مانده ام چون خاک بر خاک درت خوار و حقیر

در دل زارم نظر کن، کز غمت آمد به جان

چاره کن، جانا، که شد در دست هجرانت اسیر

سوی من بنگر، که عمری بر امید یک نظر

از تو بو نایافته، نه راحتی دیده ز عمر

ساخته با درد بی درمان تو، مسکین فقیر

دل که سودای تو می پخت آرزویش خام ماند