تویی از جمله خوبان اختیارم

به آب دیده دست از خود بشویم

کنون کز دست بیرون شد نگارم

نگارا، بر تو نگزینم کسی را

مرا جانی، که می دارم تو را دوست

عجب نبود که جان را دوست دارم

مرا تا کار با زلف تو باشد