مرا تا کار با زلف تو باشد

تویی از جمله خوبان اختیارم

مرا جانی، که می دارم تو را دوست

عجب نبود که جان را دوست دارم

پریشان تر ز زلف توست کارم

مرا کرامگه زلف تو باشد

ببین چون باشد آرام و قرارم؟