بگیر، ای یار، دست من، که در گردابی افتادم

بجز روی تو درمانی نمی بینم نمی بینم

بیا، گر خواهیم دیدن که دور از روی خوب تو

بقای خویش چندانی نمی بینم نمی بینم

که آن را هیچ پایانی نمی بینم نمی بینم

ز راه لطف و دلداری، بیا، سامان کارم کن

که خود را بی تو سامانی نمی بینم نمی بینم