چو او سرگشته حیرانی نمی بینم نمی بینم

ز راه لطف و دلداری، بیا، سامان کارم کن

که خود را بی تو سامانی نمی بینم نمی بینم

عراقی را به درگاهت رهی بنما، که در عالم