عراقی را به درگاهت رهی بنما، که در عالم

که آن را هیچ پایانی نمی بینم نمی بینم

ز راه لطف و دلداری، بیا، سامان کارم کن

که خود را بی تو سامانی نمی بینم نمی بینم

چو او سرگشته حیرانی نمی بینم نمی بینم