باشد که بیابم از تو بویی

فارغ شوم از غم عراقی

از زحمت او چو باز رستم

در میکده می کشم سبویی

ساقی، می مهر ریز در کام

بنما به شب آفتاب از جام

آن جام جهان نما به من ده