ای بی خبر ز حالت مستان با خبر

در بحر ژرف بیخودی ار غوطه ای خورم

«سبحانی» آن نفس ز من ار بشنوی بدانک

آن او بود، نه من، به سوی هیچ ننگرم

باری نظاره کن، به خرابات بر گذر

آنان که گوی عشق ز میدان ربوده اند

بنگر که: وقت کار چه جولان نموده اند؟