آنان که گوی عشق ز میدان ربوده اند

آن او بود، نه من، به سوی هیچ ننگرم

ای بی خبر ز حالت مستان با خبر

باری نظاره کن، به خرابات بر گذر

بنگر که: وقت کار چه جولان نموده اند؟

خود را، چو گوی، در خم چوگان فکنده اند

گوی مرا از خم چوگان ربوده اند