بنگر که: وقت کار چه جولان نموده اند؟

ای بی خبر ز حالت مستان با خبر

باری نظاره کن، به خرابات بر گذر

آنان که گوی عشق ز میدان ربوده اند

خود را، چو گوی، در خم چوگان فکنده اند

گوی مرا از خم چوگان ربوده اند

کشت امید را ز دو چشم آب داده اند