تیر کز شست دلبران آید

جان و تن نیز در سردل کرد

بیخود آن پوست دور کرد ز تن

گفت: دستت درست باد، بزن!

هدفش جان عاشقان آید

چشمه خون روانش از دل ریش

رقص می کرد از طرب، بی خویش