وز می اشتیاق تو مستم

جز حدیث تو من نمی دانم

خامشی از سخن نمی دانم

در کمند غم تو پا بستم

دیده ما، اگر چه بی نور است

لیک نزدیک بین هر دور است

ساکن است او، مگر تو بشتابی